#67 Self-criticism.

To pojęcie będzie mi towarzyszyło przez cały kwiecień. Dlaczego?
Bo postanowiłam, że ten miesiąc będzie miesiącem pracy nad samą sobą.

Znacie to uczucie, kiedy robicie coś i macie w głowie myśl

"Muszę to zrobić lepiej, bo X powie, że jest niedokładnie."
"Powinnam to poprawić, powie że jest krzywo."

Powinnam.

Muszę.

Legenda głosi, że kiedyś nauczę się spełniać swoje wymagania a nie czyjeś. Zawsze, robiąc dosłownie COKOLWIEK mam w głowie myśl, że ktoś powie, że coś jest nie tak. Krzywo, niedokładnie, nie tak jak powinno.

Nie pytajcie dlaczego, sama nie jestem w stanie tego wyjaśnić.

Niszczy mi to głowę od dobrych kilku dni. I nie jestem w stanie się z tym uporać.

Chciałabym powiedzieć, że nie wiem skąd się to wzięło.

Też w dzieciństwie przynosząc ze szkoły 4 padało pytanie "Czemu nie 5?" ?

To tylko jedna z tych rzeczy, która miała na bank wpływ na to, dlaczego zawsze staram się spełnić wymagania innych, a nie swoje.

Zawsze to, co robię nie jest w 100% perfekcyjne. Zawsze znajdę coś o co X czy Y mógłby się przyczepić. I wtedy nawet jeśli mnie podoba się, co zrobiłam - te myśli psują wszystko. 

Wtedy nawet głupie ugotowanie obiadu staje się dla mnie masakrą...

"One should never criticize

his own work except

in a fresh and good mood.
The self-criticism of

a tired mind is a suicide."

~ Charles Horton Cooley

"Szperam głęboko tak w swoim umyśle

się boję że stamtąd nie wrócę."